Ὕμνος ἅπας ἡττᾶται , συνεκτείνεσθαι σπεύδων ,
τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου
,
ἰσαρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ὠδάς ,
ἂν προσφέρωμέν σοι ,Βασιλεῦ ἅγιε ,
οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον ,
ὧν δέδωκας ἡμῖν τοῖς σοὶ βοῶσιν ,

Ἀλληλούια.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

Λόγος εἰς τὴν Χριστοῦ γέννησιν



ωννου το Χρυσοστμου 


Καλς κα φελμως ο προλαβντες ερες κα τν μραν γκωμισαντες, τν
δεσπτην τς μρας δξασαν κα μς τος κροατς πνευματικς κοδμησαν.
χρν μν μς τος μαθες σιωπν, πειδ μλιστα κα σρξ σθενς κα γλσσα
τραυλ κα δινοια ῥᾳθυμοτρα καθστηκεν. ναγκαζμεθα δι' μς τος κροατς
τν ετελστατον μν λγον ν τ κκλησίᾳ προβλλεσθαι, να κα τν μραν
γκωμισωμεν κα μς ες ζλον θεοσεβεας προκαλεσμεθα. Σμερον Χριστς τχθη
κα κσμος φωτσθη· σμερον Χριστς ν φτν κα διβολος νεπαχθη· σμερον
Πρσαι κα πντα τ θνη δι το στρος εαγγελζονται, ρδης δ κα συναγωγ
δι τν μγων θορυβονται· σμερον ωσφ κα Μαρα κα Χριστς ν τ σπηλαίῳ, ς
βραμ κα Σρρα κα σακ ν τ σκην, ρδης δ κα συναγωγ, ς γαρ
καὶ Ἰσμαλ ν τ ρμ.




Σμερον ρδης μανεται κα μγοι γλλονται· κενοι τ δρα κα οτος τ
ξφος· τος μγοις στρ δς ες σωτηραν, τ ρδ ο ρχιερες δς ες φνον· τ
θνη τ βρβαρα χρυσν κα λβανον κα σμρναν κα ο νομομαθες ουδαοι ξλον
κα λους κα λγχην· ππες κα τοξται νδρες τοτων καταφρονσαντες, τ δρα
λαβντες, τ στρι κολοθησαν· κα ο τν νμον κα τος προφτας
ναγινσκοντες, τοτων καταφρονσαντες, τν δεσπτην τοτων σταρωσαν· κενοι
τν ν σπαργνοις σφιγμνον τιμσιν· οτοι δ τν ν σημεοις κα τρασι θετοσιν.
κενοι τν στρα δντες, π πιστας ες πστιν μετλθον· οτοι δ τν σωτρα
δντες, π θεοσεβεας ες σβειαν τρπησαν. κενοι τος θεος ατν
καταλεψαντες, ατν τν Χριστν περιρχονται ζητοντες· οτοι δ τν Χριστν
καταλεψαντες, τν Βαραββν χειν ο θλιοι ατονται. Σμερον τ θνη ς ρνα
σκιρτσιν, χοντες τν Χριστν μεθ' αυτν· ο δ ουδαοι ς κηρον τκονται, τν
ντχριστον κδεχμενοι. τι δ ντχριστον δχονται ο ουδαοι, μρτυς Χριστς·
ἐὰν γρ, φησν, λλος λθ ν τ δίῳ νματι, κενον λψονται. Σμερον α
κκλησαι τν ρθοδξων καθπερ λειμνες ῥόδων κα κρνων κα ων τν
πνευματικν ατν εωδαν τ θε ναπμπουσιν. Α δ τν αρετικν παρασυνξεις,
καθπερ σκοτεινχροα νθη, ντ εωδας δυσωδαν ο θλιοι πνουσιν.



Σμερον Θες λγος δι' μς νθρωπος γνετο, κα θνητς νθρωπος
θνατος κατ χριν γεγνηται. Σμερον Μαρα τεκε κα κσμος φωτσθη, κενη ν
τ σπηλαίῳ κα οκουμνη ν τ κκλησίᾳ. Τς δ ν χρεα τς κ Μαρας γεννσεως·
να μες τ μοιοπαθε προσελθντες ζων κα φθαρσαν κληρονομσωμεν.
Γεννται Χριστς κ Μαρας, να τος ποστλους κλξηται να τος σθενες
θεραπεσ, να τος νεκρος γερ, να τος λεπρος καθαρσ, να τος
νεργουμνους λευθερσ. Γεννται κ Μαρας, να τ θνη φωτσ, να τος
ουδαους διδξ, να τ βπτισμα νοξ, να τν προδτην λγξ, να Ζακχαον
καλσ, να τν Ναθαναλ μακαρσ. Γεννται κ Μαρας, να τν πατσαντα τν
Εαν φιν ποκτεν, να τν δμ δι το λστο ες τν παρδεισον εσαγγ, να τ
σμα ατο κα τ αμα ες φεσιν μαρτιν μν χαρσηται. Τνος δ νεκεν μορφν
δολου νλαβεν; να κα ο δολοι προσελθντες ατ λευθερωθσιν, ... να τ
θυσιαστριον πξ. Δι τ δ ταπενωσεν αυτν; πειδ μες οκ δυνμεθα προσεγγσαι τ κρτ ατο θετητι. Κα γρ ο σοφο τν θηρευτν τοτο ποιοσι·
  βουλμενος στρουθον θηρεσαι, στρουθον προβλλεται·
βουλμενος πρδικα  θηρεσαι,
πρδικα προβλλεται· βουλμενος περιστερν θηρεσαι, περιστερν
προβλλεται, να τ μοιον δι το μοου θηρευθ. Οτως κα Χριστς ποησεν·
τος νθρπους δι το νθρπου σαγνευσεν, τν διβολον δι τς
ταπεινοφροσνης κατεπτησεν, τν Σατανν δι τς νοχς ατο σκλευσεν, κα
τος τς ντολς ατο φυλττουσι τν βασιλεαν τν ορανν τομασεν. Σμερον
γγελοι δοξολογοσι κα νθρωποι προσκυνοσι κα νεκρο κετεουσιν. Σμερον τρες

τξεις δρα ατ προσφρουσιν· τν χρυσν ς βασιλε νθρωποι, λβανον ς θε
γγελοι, σμρναν νεκρο ς δι τν νεκρν. Διφορα εδη προσφρουσιν, πειδ
γνη διφορα τν προσκνησιν ατ σμερον γουσιν. Δετε ον σοι τν μν
λγων κροατα τυγχνετε, χριστιανικς ορτσωμεν σμερον. Πς σται τοτο;
μηδεν κακν ντ κακο ποδσωμεν, τι γγραπται ν παροιμαις· ἐὰν πειν χθρς
σου, ψμιζε ατν· τοτο γρ ποιν νθρακας πυρς σωρεσεις π τν κεφαλν
ατο. Μ ατιος σκανδλου γνου, τι λγει ν εαγγελοις κριος· μν λγω μν·
στις σκανδαλσ να τν μικρν τοτων τν πιστευντων ες μ, συμφρει ατ να
κρεμασθ μλος νικς π τν τρχηλον ατο κα ιφ ες τν θλασσαν. Μετδος
τ δεομν στγης, σκπης, σιτων, πρ τν χρεαν τοτοις χρμενος· τι πλιν
φησν κριος· μακριοι ο λεμονες, τι ατο λεηθσονται.




Μ μγα φρνει· γρ δοκν τι εναι μηδν ν, αυτν φρεναπατ. Τος ερες
μν πολλς τιμς κα δορυφορας ξισατε· Ατο γρ γρυπνοσιν πρ τν ψυχν
μν, ς λγον ποδσοντες. πχεσθε πορνεας κα πνικτο κα αματος.
πικατρατος γρ ναντον κυρου σθων αμα πνικτν θηριλωτον
πετεινθνητον θηρθνητον ν παγδι τεθνηκς· κα ξολοθρευθ κ γς τ
μνημσυνον ατο.
Τν συνθειαν τν ρκων κκψατε, τν γεννηθντα Χριστν
δοξζοντες, τι  
Ατ πρπει τιμ κα προσκνησις ες τος αἰῶνας τν αἰώνων. μν.
Πηγή : Ερευνητικό έργο: ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ